Лидия Тюрина: “Газетасыз калмаячакмын!”

– Минем әле сездә булганым юк иде. Менә газета яздырырга килдем, бер уңайдан кайда һәм ничек икәнлеген, анда кемнәр эшләвен  күрергә булдым, – дип белдерде ул килүенең максатын. – Һич кенә дә газетасыз калмаячакмын! 

Лидия Ивановна Иске Сумароковта тууын сөйләде. Мәктәптә 8 нче сыйныфны тәмамлагач, поч­тальон булып эшли башлаган. 

– Почтаны Кызыл Йолдыз поселогына 5 чакрым йөреп тараттым. Анда халык күп иде, ни дисәң дә, сов­хоз. Сумка авыр, ә миңа ул чакта 15 яшьләр тирәсе иде. Аннары, 16 яшь тулгач, Тәтешкә киттем. Тәтеш районы почта элемтәсе узелында озатып йөрүче булып эшләүче Дмит­рий белән таныштык. Ул күндерде дә инде мине. Бу  вакытларда да шулай ук кадр­лар белән кытлык булгандыр, күрәсең; аңа почтальон табарга кушканнар, менә ул тапты да, – дип елмая почта элемтәсе ветераны. – 1967 елда өйләнештек. Аның арабыздан китүенә 6 ел инде, ялгызым яшим. Баштарак 2  нче участокта эшләдем, андагы хез­мәткәр отпускта иде, шуннан соң 5 нче участокка беркеттеләр. Болар – Островский, Степан Ра­зин, Лермонтов, Октябрьгә 25 ел, учхоз урамнары. Почтаны атнага өч тапкыр тараттык, “Авангард” 300 данә, әле тагын башка газеталар, төрле журналлар бихисап иде. Ә инде бәйрәмнәрдә открыткалар, телеграммалар, хатлар бик күп булды, таратып өлгер генә. Өч сабыйны балалар бакчасына илтергә, аларны барып алырга кирәк иде, шуңа да сортларга аерып торучы булып күчтем, 9 ел эшләдем. Сәламәтлегем белән проблемалар башлангач, 4 ел каравылчы булып хезмәт куйдым. Коллектив әйбәт иде, һәрчак җылы сүз белән искә алам. Поч­тальон хезмәте җиңел түгел, җаваплы. Корреспонденцияләрне, пен­сияләрне вакытында таратырга, өлкәннәргә квитанцияләрне тутырырга ярдәм итәргә кирәк. Хәзер менә почтальон таба алмаулары аяныч, әлбәттә; ә без газетасыз яши алмыйбыз. Аяк­ларым йөрсә, Людоговка буйлап үзем таратыр идем, биредә бит барысы да туганнар кебек, үзебезнекеләр. Мин берьялгызым яшим, “Авангард”ны башын­-нан ахырына кадәр укыйм. Юк, мин газетасыз ­калмаячакмын!