Тетюшские зори
  • Рус Тат
  • Ул балык тотарга яраткан, яз җитүен көткән

    Кешеләрнең биография­ләрен укыгач, язмыш боры­лышының аларны дөньяның төрле җирләрендә йөртүенә гаҗәпләнәсең.

    Псков губернасында туган Сергей Паршенковка да Бөек Ватан сугыш тәмамланганнан соң бер ел үткәч Тәтешкә кайтырга ­насыйп булган.
    Сергей Яковлевич 1912 елның 28 гыйнварында Тишинка авылында, гади крестьян гаиләсендә туган. Җир хезмәтенең ничек авыр булуын балачактан ук белгән – унике яшьтән әтисе белән бергә эшләгән. Ә 1932 елда ике еллык тракторчылар курсларына укырга кергән һәм Дедович МТСында эшли башлаган.
    Ә аннары – өч ел Смоленскидагы НКВД дивизиясендә хезмәт иткән, шуннан соң тракторчылыкка әйләнеп кайткан һәм трактор бригадасы бригадиры булып эшли башлаган. Сергей Яковлевич ике елдан соң янә Кызыл армия сафларына эләккән һәм Фин кампаниясе вакытында Карелия фронтына җибәрелгән.
    Бөек Ватан сугышының беренче көннәреннән үк ул Ватанны дошманнан сак­лау сафына баскан. Ә инде 1942 елда лейтенант чинында кече офицер исемен алган. Волхов фронтындагы сугышларда катнашкан, анда каты яраланган. “Батырлык өчен” һәм “1941-1945 еллардагы Бөек Ватан сугышында Германияне җиңгән өчен” медальләре белән бүләкләнгән.
    Сугыш Сергей Яковлевич өчен бары тик 1946 елда гына тәмамланган. Бу чакта, сентябрь аенда, ул Тәтешкә кайткан, анда Псковщинада оккупацияләнгән немецлар белән, аның әти-әнисе яшәгән. 
    Лаеклы ялга чыкканчы 1978 елда Тәтешнең машина-трактор һәм трактор ремонтлау станцияләрендә слесарь ­булып эшләгән.
    Сергей Яковлевич үз һөнәрендә берничә тапкыр иң яхшысы дип танылган, аңа “Коммунистик хезмәт ударнигы” исеме бирелгән, төрле дәрәҗәдәге Мактау грамоталары һәм Рәхмәт хатлары белән бүләкләнгән. 
    Бөек Ватан сугышы ветераны, хезмәт ветераны Сергей Паршенков 1993 елның 22 июлендә вафат булган.


    Валентина Писарева, кызы:

    – Әтием бик тыйнак кеше иде, Тәтешне һәм анда яшәүче кешеләрне яратты. Ул бакчада җиләк һәм яшелчә үстерә башлар өчен һәрвакытта язны көтеп алды. Үзенең мул уңышын дуслары белән дә бүлеште. Аның ике оныгы һәм дүрт оныкчыгы бар, алар өчен ул үрнәк булды.

    Елена Камалова, оныгы:

    –     Бабай безгә сугыш турында сөйләргә яратмады. Бары тик үзенең дуслары – Павел Федорович Попов һәм Петр Андреевич Сучков белән генә бу хакта сәгатьләр буе сөйләшеп утыра иде. 9 Май, Җиңү көнне алар яшелчә бакчабыздагы беседкага җыелгач, сугыш турында озак итеп хатирәләрен яңарталар иде.

    Ольга Моисеева, оныкчыгы:

    –     Бабай тыйнак һәм хезмәт сөючән кеше иде, балык тотарга яратты. Иртә белән кармагын ала да буа­га китә һәм кәрәкәләр тота иде. Ул бигрәк тә яшелчә бакчасында  эшләргә яратты, аеруча да сарымсак утырту белән мавыкты. Бервакыт ничек тә тәҗрибә үткәрергә: урманда, аланда сарымсак утыртырга, аның гадәти булмаган шартларда ничек үсүен күрергә теләде. Ни аяныч, шундый урынны таба алмады. Ул яшелчә бакчасында  төрле сорттагы карлыганнар күп үстерде. 
    Аңа кирза аяк киемендә йөрү ошады, алар аңа уңайлы кебек тоела иде, барыннан да бигрәк бу аның Бөек Ватан сугышы елларында шуларны киеп йөзләгән чакрымнар үтәргә туры килгәнгә шулай булгандыр, мөгаен. 


     

    Иң мөһим һәм кызыклы язмаларны Татмедиа Telegram-каналында укыгыз


    Нравится
    Поделиться:
    Реклама
    Комментарии (0)
    Осталось символов: