Күркәм йолаларыбыз югалмый

Түбән Тархан авы­лында яшәүче Галиев­лар гаиләсендә каз өмәсе булды.

Салкыннар башлангач, татар авылла­рында каз суя башлыйлар һәм борынгы йола буенча аларны авыл хатын-кызлары бергә җыеп йолкыйлар, бу “Каз өмәсе” дип йөртелә, ә кайберәүләр аны “Каз каурые” бәйрәме дип атый.
– Авыл кешеләре җәй буе казлар үстереп, аларны ашата һәм үстерә, аннары үз хезмәтенең нәтиҗәсенә шатлана. Әлбәттә, шат­лыкны әйбәт күршеләр белән уртаклашсаң, күпкә күңеллерәк. Җырлар, мәзәкләр, төрле уеннар һәм тәмле ризыклар белән. Бу эшне җиңеләй­тә һәм күңеллерәк итә, – дип уртаклаша Тү­бән Тарханнан Гүзәл ­Шәм­сетдинова.  – Декабрь аеның бер көнендә авылыбыз хатын-кызлары тагын бер гаиләгә каз өмәсенә бардылар.  Гөлфам апа һәм Рәис абый Бәхтияровлар йорт хуҗалыкларында күп итеп каз асрыйлар. Салкыннар башлануга аларны өмә җыеп эшкәрттеләр. Каз, үрдәк өмәләре татар халкының эш сөючәнлеген, бердәмлеген, үзара ярдәмләшеп яшәвен тагын бер кат дәлилли. Әле тагын эшкә генә түгел, җыр-моңга да оста авыл кешеләре казларны күңелле көйләр белән җырлый-җырлый йолкыйлар. Соңыннан инде аш-суга уңган хуҗабикәләр әзерләгән табында рәхәтләнеп сыйланалар, шул ук вакытта аралашып, хуҗаларның казларын мактый-мактый, дөнья, тормыш-көнкүреш хәлләре турында чөкердәшеп алырга да өлгерәләр.   

Байраш авылында Тәнзилә һәм Тәү­фыйк Йо­сыповлар йортында каз өмәсе үтте.
Авыл кешеләре әйтүенчә, өмәгә җыелган ха­тын-кызлар бер­гә­лә­шеп эшләгәннәр, ху­җа­ларның казларын бер мизгелдә чис­тартып та куйганнар.

– Байраш авылының Йосыповлар гаиләсен­дә узган каз өмәсендә авылның иң уңган ха­тын-кызлары җыелды, бик тиз йолкыйлар да, җырларын да жыр­лыйлар. Казларны кое янына барып чай­кап, каз кау­рый­ларын изге теләкләр белән юлга сибеп тә кайттылар. Ә өйләрдә табын әзер, зур самавыр кайнаган. Менә нинди матур, күркәм йолаларыбыз югалмый, ул елдан-ел кабатланып тора, 
аны килә­чәктә яшь буыннар дәвам итәрләр, – дип уртаклашалар бай­раш­лылар.