Гаилә укытучысына әверелгән

Лариса Дмитриевна Чинчурино авылында туа, сигезьеллык мәктәпне тәмамлагач, Тәтеш педагогика училищесына укырга керә, һәм бу аңлы рәвештә сайланган һөнәр була.

– Башлангыч сыйныф­лар­да – беренче укыту­чым Александра Дмитриев­на Ваню­хина, аннары сый­ныф җитәк­чебез Ефро­синья Павловна Разбит­нова минем өчен үрнәк булдылар. Минем бу аб­руйлы педагогларга бик охшыйсым килде. Телә­гәнчә, педучилищены тә­мамладым, бу 1983 ел иде. Ул вакытта яшь белгечләр эшкә юллама алдылар. Ми­ңа чыгарылышлар Надеж­да Железнова һәм Татьяна Кавина белән Алекина Полянага барырга туры килде. Шул чакта анда башлангыч мәктәп сигезь­еллыкка әве­релгән чак иде, шуңа күрә укыту­чылар кирәк булды, миңа мате­матика укытучысы вази­фасын тәкъдим итте­ләр. Мәктәп бинасы безгә ошады, ул уңайлы, бүлмә­ләре якты һәм иркен иде. Ул вакытта 50гә якын ба­ла укыды. Башта без фа­тирда яшәдек, аннары укытучылар тулай тора­гына күчерделәр, – дип сөйли тәҗрибәле педагог. 

Аның әйтүенчә, бала­ларны математикага өй­рә­тү аңа ошаган. Ләкин шулай да 14 елдан соң, яшь хезмәттәшләре кил­гәч, Ла­риса Дмитриев­на баш­лангыч сыйныфлар укыту­чысы булырга ка­рар кылган, эш урыны да булган.

– Бездә икешәр класслы комплектланган дүрт класс бар иде. Мин беренче һәм өченче классларны ал­дым. Һөнәри эшчәнлектә мондый үзгәреш минем өчен җиңел булмады. Әгәр математиканы миндә инде әзерлекле балалар укыган булса, аларның башлангыч базасы бар иде, ә кечкенә ба­лалар белән нульдән баш­ларга туры килде. Хәзерге вакытта балалар мәктәпкә кергәндә нигездә алфа­витны, исәпли белә­ләр, ә миңа өйдә тор­ган­нар килде, безнең авыл­­да балалар бакчасы юк иде. Белем бирү прог­рам­масын үтәү генә түгел, ә бердәм коллектив бул­ды­рырга да кирәк иде. Мин дә укучыларым белән бергәләп өй­рәндем. Әкренләп бары­сы да җайга салынды, укучы­ларым мине фәннәр­не үзләштерүдәге уңышла­ры, иҗади үсешләре белән сөендерделәр, – ди елмаеп укытучы.

Педагогка вакытыннан алда пенсиягә чыгарга бер ел калгач, Алекина Поля­надагы мәктәпне балалар булмау сәбәпле япканнар.

– Район башкарма ко­мите­­тының мәгариф бү­леге адми­нис­трациясе безнең хәлгә керде, һәм хез­мәттәшем белән безне Федоровка башлангыч мәктәбенә ярты ставкага күчерде. Һәм шулай килеп чыкты, унбишенче ел инде мәктәп минем өчен икенче йортыма әйләнде. Өч бала белән Алекина Поляна­дан мәк­тәп автобусында мин Федоровкага эшкә ки­ләм. Хәзер безнең һәр сый­ныфта берәр ба­ла, миндә – икенче һәм дүр­тенче сыйныфлар, бала­лар яхшы укыйлар. 

Дәрестән тыш эшчән­лектә без барыбыз бергә катна­шабыз. Бездә юл хәрә­кәтенең яшь инс­пекторлары отряды эшли, профи­лак­тик ак­ция­ләр үткәрәбез, Яңа ел алдыннан Яңа ел мара­фонында катнаш­тык. Мәктәп бинасында мәдәни­ят йорты, ФАП урнашкан, барлык хез­мәткәрләр дә безгә ярдәм итә, без бер­гә­ләп бәйрәмнәр оеш­ты­­рабыз, анда бала­лар һәм ата-аналар чыгыш ясыйлар. Балалар төрле конкурсларда приз­лы урыннар алалар. Мәсә­лән, Полина Храмова муни­ципаль нәфис сүз конкур­сында – икенче, Тимофей Никола­ев “Татарстанның Кызыл китабы” рәсем кон­курсында респуб­ликада өченче урынны алды. Мин балалар бе­лән горурланам, ә алар мин “Кеше тәрбия­ләү” конкурсы­ның муни­ци­паль этабында өченче урынны алгачтын бик шат­­­ландылар, – ди Лариса Морозова. 

Укытучы буш вакыт­ларында саннар буенча рәсемнәр ясарга ярата, роза һәм лалә чәчәкләрен бик теләп үрчетә, яшелчә­ләр үстерә. Кышкы һәм көзге кичләрдә кулына еш кына әдәби китаплар ала, рус классигы әдәбиятын укый. Лариса Дмитриев­на телевизордан тап­шырулар карау белән мавыкмый, ләкин кайва­кыт­ларда, аның әйтүенчә, ях­шылык­ка, дуслыкка, үҗәт­леккә һәм хезмәт сөючән­леккә өйрәтә тор­ган Совет чо­рындагы фильмнарны караудан баш тартмый.

– Хәзер инде мин элек­кеге укучыларымның балаларын тәрбиялим, һәм алар мине үз гаи­ләләренең укытучысы дип саныйлар, миңа мо­ны ишетү рәхәт. Һәм мин үземнең күңе­лемә хуш килгән һөнәр сай­ла­ганымны төгәл бе­ләм, шуның белән бәхет­лемен, – дип белдерә авыл укытучысы.