Очар өчен пар канат кирәк

(Тәтеш, 12 август, "Тәтеш таннары"). 
Алар икесе дә шу­шы җирлектә туып-үскәннәр, би­ре­дә мәктәпне тәмам­лаганнар. 

Фиргать абый Монас­тырскийдагы һөнәр училищесында механизаторлыкка укыган. Балалары әйтүенчә, ул хуҗалыкта шофер, комбайнчы булган, озак еллар трактор иярләгән. Ә Гөлфия апа “Вахитов” исемендәге колхоз фермасында сыер савучы булып эшли башлаган һәм әлеге хезмәтенә гомере буе тугры калып, шуннан пенсиягә чыккан. Шулай да лаек­лы ялда вакытта колхоз ашха­нәсендә берничә ел аш пешерүче булып эшләп, тырыш игенчеләрне тәмле ашлары белән тукландырган. 
–     Клубка кинога йөри идек, анда биешеп, ял итеп кайткан чаклар әле генә. Шунда очрашып, сөйләшкәнбездер, мөгаен. Бер авылда булгач, бер-беребезне яхшы белдек, күршеләр диярлек идек бит, – диләр Шәеховлар яшь чакларын искә алып.
Ике яшь йөрәк җәйнең матур көнендә кавышырга булган. Ямьле тормышларына җанлылык өстәп, бер-бер артлы балалары туган.
– Төп йортка килен булып төштем. Каенанам Миңнехәят белән 32 ел  тату яшәдек. Әле иремнең дә ир туганнары бар иде. Җәйләрен өебездә читтән кайткан кунаклар өзелеп тормады, шау-гөр килеп тора иде. Бергәлектә, дус булып яшәдек, – ди Гөлфия Мөхәммәтнур кызы.
Аның әйтүенчә, ул чакта фермада барысы да кул хезмәте белән башкарылган. Җәйләрен кырда чөгендер эшкәрткән­нәр. 
Шәеховлар биш бала: 2 кыз, 3 ир малай тәрбияләп үстергәннәр. Бүгенге көндә аларның 8 оныклары, 1 оныкчыклары бар.    
– Әти белән әни безнең таянычыбыз, олы терә­гебез. Аларның зирәк ки­ңәшләре безнең өчен хәзер дә бик мөһим. Алар йорт эшләренә өйрәтеп үстерделәр. Ә инде дәү әни кызларны кул эшләренә, аш-суга өйрәтте. Хәзерге вакытта барыбыз да гаи­ләле. Әти белән әнидән үрнәк алып яшибез, – ди авылда яшәүче кызлары Лилия Нәбиуллина. 
Фиргать абый белән Гөлфия апа бүгенге көн­нәреннән шөкер итеп яшәүләрен әйтеп, әңгәмәне болай дип тәмамладылар: 
    – Гаилә коргач та гел эштә булдык, балаларны укытып, олы тормышка чыгардык. Гомер бик тиз уза. Олыгайгач бер-береңә булган хөрмәт арта икән. Яшь чакта бу хакта уйланылмый. Очар өчен пар канат кирәк дигән сүзләрнең мәгънәсен еллар узгач тирәнтен аңлыйсың. Яшьләргә теләк шул: авырлыкларны да, шатлыкларны да иңгә-иң куеп кичерсеннәр. Тормыш дәрьясында сабыр, тырыш булсаң гына яшәве җиңелрәк. 
Редакциябезгә авыллардан хәбәрләр килеп тора. Аларны бик сөенеп тыңлыйбыз. Чираттагысын безгә Бакырчыдан шалтыратып әйттеләр.

–     Бакырчы авылы мәчетендә якташыбыз Наил Мохитов корбан ашы уздырды. Бу көнне мәхәлләбезгә кеше күп җыелды: Бакырчы кешеләре һәм авыл җирлеге, хуҗалык җитәкчелеге дә катнашты, Казаннан да кунаклар бар иде. Район башлыгы Рәмис Сафиуллов һәм тагын берничә вәкилнең арабызда булуы аеруча да сөендерде, – диде хезмәт ветераны Мөслимә әби Мөхәммәтшина. – Рәмис Хатыйп улы җирлектәге һәм райондагы уңышларыбыз хакында чыгыш ясап, изге теләкләрен әйтте. Авылыбыз имамы Нияз хәзрәт Җаббаров күңелләргә үтеп керерлек итеп вәгазь сөйләде, Коръән аятьләре укыды. Ил-көнебезгә, гаиләләргә иминлек теләп оештырылган корбан ашы бик күркәм узды.