Нәсимә апа язмышы

Монда тәрәзә төбендә гөлләр чәчәк аткан, ә һавада ниндидер якын, туганча бер җылылык бар. Бу Нәсимә апаның кечкенә генә дөньясы.
Аңа быел 75 яшь тула. Аның йөзендәге сырлар – үтелгән авыр елларның эзе, ә күзләрендәге очкын яшәүгә булган мәхәббәт билгесе. Ул гомер буе авылда укытучы булып эшләгән.

– Балаларның “апа” дип каршыма йөгерү­ләрен сагынам. Гомерем шулай мәктәп белән йорт арасында үтте дә китте, – дип искә ала ул, ак яулыгының читләрен сыйпап.

Язмыш аны аямаган: сугыштан соңгы ачлык, иренең иртә вафаты, бер­дәнбер улының чит ил­ләргә китеп югалуы... Нә­симә апа монда язмыш­ның ачы сынаулары буенча килеп эләккән. Ләкин ул зарланмый.

Картлар йортында Нә­симә апаны “көмеш кың­гырау” дип йөртәләр. Ул биредәге барлык чара­ларның үзәгендә.
Китапханәдәге барлык татар классикларын укып чыккан, хәзер башкаларга кычкырып укый. Аның чиккән сөлгеләре бүл­мәсенә ямь бирә. 

– Кулларым эшләсә, күңелем тыныч, – ди ул.

Яшь хезмәткәрләр дә, биредә яшәүчеләр дә авыр вакытта Нәсимә апа янына килә. Аның һәркем өчен җылы сүзе, үтемле киңәше бар.
Нәсимә апа белән сөй­ләшкәндә, аның күңе­лендәге сагышны сиз­ми калу мөм­кин тү­гел. Аеруча кичләрен, тәрәзә аша кояш баешын күзәткәндә, ул туган авылын, бакчасындагы шомыртларын уйлыйдыр кебек.

– Монда безгә барысы да җитә: ризык та, тәрбия дә. Тик җанга җылы сүз, туганнарыңның хәл бе­лүе барыбер җитми ин­де, – дип куя ул, бераз моңсуланып. 

Шул ук вакытта, ул үзенең ялгызлыгын зур сабырлык белән кабул итә. Ул үпкә сакламый, ул дога кыла – үзе өчен түгел, ә дөньяның ты­нычлыгы, яшьләрнең бәхете өчен.

Нәсимә апаның бүл­мә­сеннән чыкканда, кү­ңелдә бер генә уй кала: яшәүнең кадерен белергә һәм һәр көнгә рәхмәтле булырга кирәк. Аның тәрәзәсендәге ут әле озак сүнмәс, чөн­ки аның йөрәгендә баш­каларга өләшерлек җы­лылык әле бик күп.

фото ясалма интеллект ярдәмендә ясалган