Һәр үсентедә – киләчәккә өмет

Көзге көннең матур­лы­гын һәм саф һавасын тоеп, укучылар кулларына көрәкләр алып, күтәренке кәеф белән агач утырту эшенә керештеләр. Бидәңге мәктәбе педагоглары һәм авыл җирлеге хезмәт­кәрләре җитәк­челегендә малайлар һәм кызлар бер­дәм булып, авыл территориясен яшел­ләндерүгә үз өлешләрен керттеләр. Аларның һәр­кайсы бу эшкә зур җа­ваплылык белән карады, чөнки бүген утыртылган һәр үсенте – иртәгәге көнгә өмет, киләчәккә салынган матур нигез ул.

Акция барышында дис­тәләрчә яшь каен үсентесе көзге туфракка утыртылды. Балалар өчен бу көн хезмәт дәресе генә түгел, ә табигать белән якыннан аралашу, уртак эшнең кадерен аңлау һәм үз көчең белән тирә-юньне матурларга мөмкин булуын тою мөмкинлеге дә булды. Һәр үсентене җиргә утыртканда, алар үзләре яшәгән авылның киләчәге өчен кечкенә генә булса да әһәмиятле эш башкаруларын аңладылар.

Каеннар туган ягыбыз табигатенең күрке, чис­та­лык һәм матурлык сим­во­лы. Бүген кечкенә генә бу­лып утыртылган үсен­те­ләр еллар узгач, төз кәү­сә­ле, яшел яфраклы агач­лар­га әверелер, тирә-юньгә ямь өстәр, кошларга сыену уры­­ны булыр. Ә бу эштә кат­­нашкан балалар, үсеп җиткәч тә, үз куллары бе­лән утырткан агачларны горурланып барып карарлар.

• “Урманны саклыйк!” ак­циясенең әһәмияте агач утырту белән генә чик­лән­­ми. Ул туган җиргә мә­хәббәт, табигатькә сакчыл караш, хезмәт сөючәнлек һәм бердәмлек тәрбияләү чарасы да. Мондый игелек­ле гамәлләр балалар күңе­лендә җаваплылык хисе уята, аларны әйләнә-тирә мохитне сакларга, һәр үсем­лекнең, һәр агачның кадерен белергә өйрәтә.

Бидәңге төп мәктәбе укучыларының әлеге ак­циядә актив катнашуы сөе­нечле күренеш. Аларның тырышлыгына карап, авыл­ның киләчәге өметле бу­луына тагын бер кат ина­насың. Чөнки туган ягын яраткан, аның матурлыгы һәм чисталыгы өчен хез­мәт куярга әзер булган яшь буын барында авылның да, табигатебезнең дә киләчәге бар.