Ямьле йортта бәрәкәт бар

(Тәтеш, 1 июнь, "Тәтеш таннары"). Авылга алар өч ел элек кайтып төпләнгәннәр һәм иркен зур йорт төзеп кергәннәр. 

– Әлеге өй яныннан узганда гаҗәпләнеп туктап каласың һәм сокланып туя торган түгел. Ниндидер бер мизгелдә үзеңне әйтерсең лә  авылдан читтә, ниндидер башка бер илдә итеп хис итәсең, – дип уртаклаша Люция Хәлиуллова. – Бу йорт минем өчен – авылда яңа тормыш белән яшәп булуын күрсәтүче бер матур үрнәк кебек тоела. Авылда да уңайлылыкта, бәхетле, үз-үзеңә ышанычлы итеп яшәргә була. Шундый матурлыкка ка­-
рагач, аның биредә яшә­гән кешеләрнең рухи гү­зәллек чагылышы икәнлеген тоясың. Һәм тынлыкта, ­ыгы-зыгыларсыз яшәр өчен беркая да китәргә кирәкмәвен, ба­ры тик үз авылыңа, туган җиреңә кайтырга кирәклеген аңлыйсың.

Люция ханым әйтү­енчә, Риф белән Равия Хәкимҗановлар бер-­берләрен хуплап, һәр яклап тулыландырып ­торалар. Гаилә башлыгының алтын куллары һәркем хыялланган матурлыкны чынга ашыра. Алар бергәләп үзенә бер төрле мохит утравын булдыралар, һәм авылда яңарыш барлыгына ихластан  ышана башлыйсың. 

– Сөендектә җәйлә­рен Хәкимҗанов­лар­ның йорт яннарында үсеп утырган аллы-гөл­ле чә­чәк­ләргә, үзенчәлекле итеп эшләнгән йорт ­яны­ның ­матурлыгына таң
кала­сың. Биредә бө­­­­тен җирдә тәртип, пөхтәлек. Ял итәсең кил­сә, ­таганга утырып, рә­хәтләнеп та­бигатькә ка­­рап хозурланырга бу­­ла.

Тирә-якның гү­зәл­­­ле­ген  төрле ­сыннар сихри бер дөньяга алып китә. Ә инде Рифның алтын куллары берсеннән-берсе матур әйберләрне ясый. Аларның һәркайсына йө­рәк җылысы, күңелдән ургып чыккан илаһи байлык өстәп, күз явын алырлык булып балкып торалар, – дип уртаклаштылар авыл кешеләре.