Россияне яратыр кешеләр бар

(Тәтеш, 19 октябрь, “Тәтеш таңнары”). 

Бүген Геннадий Лаврентьевич безнең укучыларыбыз белән ватанпәрвәрлек турында фикер алыша:
– Крестьяннардан окоп офицеры буларак, мин чын-чынлап бәхетле, чөнки ил – Ватан – дәүләт – ул бербөтен, аерылгысыз булуы миңа әнием сөте белән кергән. Минем белән бу фикерләремне уртак­лашкан өчен кул астымда булган һәркемгә мин бик рәх­мәтле. Горбачевны, Ельцинны каһәрләделәр, ләкин дәүләт гимны астында хәрби кизүдә тордылар; айлар дәвамында акча алмадылар һәм тагын кемне дә булса каһәрләделәр, ләкин беркем дә Россиядән яки Ватаннан баш тартмады! Күптән түгел 130 офицер, прапорщиклар, сержантлар һәм безнең дивизия контрактчылары солдатларының ил өчен сугышырга китүләре белән горурланам. Россияне чәчәк аткан вакытында ярату зур казаныш булмас иде. Бүген аны әнисен яраткан ул кебек яратучыларның барысына да рәхмәт. Без бит бөтен Россия буенча бик күп. Һәм нәкъ менә шушы балаларның күпчелеге Суровикин боерыкларын, Ожегов сүзлегенә карамыйча, үтәвенә шик юк. Кызганычка каршы, безнең арада “Свадьба в Малиновке” фильмындагы геройларга охшаган геройлар да бар. Ул йә буденовка кигән, йә аны артына яшергән. Миңа, хәзерге фашизмны җиңгәннән соң, Россия турындагы фикерләрне ишетү бик кызыклы булачак. Бүген Россиядән баш тарткан кешеләрнең илгә, Ватанга, дәүләткә мәхәббәте һәм җиңүгә ничек ышанганнарын тыңлау кызык булачак.  Ә бүген окопларда, фашизм белән рәхимсез көрәштә исән калучылар тыныч кына үз яраларын төзәтеп, һәлак булганнарны искә төшерәчәкләр, һәм тыныч кына, артык сүзсез һәм мактануларсыз, бу илне барлык җитешсезлекләре, шатлыклары һәм кайгылары белән яратуларын дәвам итәчәкләр. Алар башкача булдыра алмыйлар. Чөнки ил, Ватан, дәүләт иреге һәм бәйсезлеге өчен варварлар гасырында түгел, ә XXI гасырда бик кыйммәт түләделәр. Аларның берсе дә күзләрен яшермәс. Алар инде хәзер үк оялырга тиеш түгел! Чөнки алар ил өчен сугыштылар, 41-45 елларда әтиләребез һәм бабаларыбыз кебек сугыштылар. Аллага шөкер, Россияне яратырлык кешеләр бар!