Төнге ялгызлыкта тәрәзә пыяласына бәрелгән яңгыр тавышы Гарифҗанның күңелен тагын да моңайтты. Аның тормышы бик матур башланып, соңыннан чын аянычлы көнгә әверелде.
Яшь чагында ул районда иң оста агач остасы иде. Алтын куллы егетне кем генә мактамады икән? Гаилә корып, сөйкемле хатыны белән ике бала тәрбияләп үстерделәр. Тормышлары тулы бер бәхет түгәрәге кебек иде. Ләкин язмышның үз усал ниятләре булган икән.
Башта бер-бер артлы әти-әнисе фани дөньядан китте. Бу югалтуларның авырлыгын күтәрергә тырышып яшәгәндә, язмыш аңа тагын бер авыр хәсрәт ялкыны өстәде, юл һәлакәтендә аның яраткан хатыны һәм балаларының гомере өзелде. Бер мизгелдә Гарифҗанның бөтен дөньясы җимерелде, өмете сүнде.
Еллар үтте. Аның чәчләренә чал төште, йөрәгенә тирән җәрәхәтләр ятты. Ул үз кабыгына бикләнде, кешеләрдән читләште. Көннәре буе буш өйдә тәрәзәгә карап, үткән бәхетле көннәрен уйлап уздыра башлады.
Беркөнне, кышкы салкын төнне, аның капкасына кемдер какты. Гарифҗан ишекне ачса, анда беркем дә юк, бары тик туңган, өшеп беткән кечкенә генә көчек сыенып утыра. Бу мәрхәмәтсез язмыш аңа юлдаш итеп җибәргән соңгы өмет кебек тоелды. Ул эт баласын кочагына алып өйгә алып керде һәм аның ялгыз йөрәгендә аз гына булса да җылылык кабынды. Аның язмышы һаман да аянычлы булса да, ул үзен яшәүнең мәгънәсен тагын бер кат тапкан кебек хис итте.
Фото нейрочелтәр ярдәмендә эшләнде
Нет комментариев